تبلیغات
عرفان اسلامی - وظایف منتظران واقعی امام زمان(ع) (علی موسائی مرند )

وظایف منتظران


منتظران راستین حضرت مهدى (عج ) علاوه بر انجام دستورهاى عمومى اسلام ، باید تكالیف خاصى را در مورد  آن حضرت مراعات نمایند كه به بعضى از آن ها اشاره مى كنیم :
1 شناخت درست از امامت و صفات آن حضرت ؛ زیرا اعتقاد به امامت ایشان از اركان اعتقادى دین اسلام است كه مرگ بدون آن از نوع مرگ ضلالت و جاهلیت است .

2 دعا براى سلامتى آن حضرت ، به گونه اى كه ائمه (ع ) تعلیم داده اند.(1)
3 صدقه دادن براى سلامتى ایشان (2)، همان گونه كه وقتى یكى از عزیزان ما، در سفر است ، صدقه مى دهیم تا سالم بازگردد. این صدقه نوعى ابراز مودّت به آن حضرت است كه همه اُمت بدان ماءمورند.
4 اندوهناك بودن در فراق آن حضرت ؛ از این رو، سزاوار است دعاى ندبه در هر صبح جمعه خوانده شود، و آن دعا ناله عاشقى است كه در فراق آن حضرت اشك مى ریزد، همان گونه كه امام صادق (ع ) در فراقش اشك ریخت .
سدیر صیرفى مى گوید: من و مفضل و ابو بصیر و اءبان بر امام صادق (ع ) وارد شدیم ، دیدیم روى خاك نشسته و مانند زن جوان مرده گریه مى كند و حزن و اندوه از چهره اش ‍ نمایان است ، در حالى كه مى فرماید:
آقاى من ! غیبت تو خوابم را ربوده ، بسترم را بر من تنگ كرده ، آرامش قلبى ام را گرفته و مصیبتم را ابدى كرده است . جز این مصیبت عظیم [غیبت تو] كه در برابر دیدگانم مجسّم است و از همه مصایب بزرگتر، جانگدازتر، سخت تر و ناآشناتر است ، چیزى را احساس نمى كنم ، نه اشكى را كه از دیدگانم روان است و نه ناله اى را كه از سینه ام برمى خیزد.
سدیر مى گوید: با دیدن این منظره ، عقل از سر ما پرید و گمان كردیم ، حادثه اى براى آن حضرت پیش آمده است . عرض كردیم : اى پسر بهترین آفریدگان ! خداوند چشمانتان را نگریاند، چه حادثه اى پیش آمده كه اشك شما روان است ؟ در این هنگام آن حضرت نفس عمیقى كشید و فرمود:
امروز صبح در كتاب جفر نگاه مى كردم ، كتابى كه شامل بر حوادث گذشته و آینده تا روز قیامت است و خداوند آن را به محمد(ص ) و امامان بعد از او اختصاص داده است . در آن جا به اخبار قائم (عج ) برخوردم و درباره غیبت و طول عمر او و آزمایش مؤ منان در فكر فرو رفتم كه چگونه طول غیبتش ‍ موجب شك و تردید آنان و ارتداد عده زیادى مى شود، از این رو، غم و اندوه بر من غلبه كرد و متاءثر شدم ... .(3)
5 انجام طواف و حج مستحبى به نیابت از ایشان .
موسى بن قاسم مى گوید: به امام جواد(ع ) عرض كردم : مى خواهم به نیابت از طرف شما و پدرتان طواف كنم ، اما به من مى گویند نباید به نیابت از طرف اوصیا طواف كرد. آن حضرت در پاسخ فرمود:
نه این چنین نیست ، هر چه برایت امكان دارد طواف كن .(4)
6 توسل و استغاثه به آن حضرت ؛ چرا كه او فریادرس بیچارگان و درماندگان است و چه بسیار مشكلات و نیازهایى كه بر اثر استغاثه به آن حضرت رفع شده است .(5)
7 هنگامى كه نام آن حضرت [قائم آل محمّد(ص )] برده مى شود، همه براى تعظیم و تكریمش به پا خیزند، چنان كه روایت شده كه حضرت رضا(ع ) در مجلسى در خراسان وقتى نام (قائم )(عج ) برده شد، ایستاد و دست بر سرش نهاد و فرمود:
(اَللّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ)(6)
8 آشنا كردن مردم با امامت آن حضرت و راهنمایى آنان به لزوم پیروى از ایشان كه نوعى (تواصى به حق ) است .(7)
9 بزرگداشت و تجلیل از مقام افرادى كه منسوب به آن حضرت هستند، از قبیل سادات ، علما و صالحان كه از خاندان آن حضرت یا شاگردان و جانشینان اویند.
10 براى ثبات عقیده و ایمان خود به خواندن دعاى زیر مداومت نماید.
زراره مى گوید: به امام صادق (ع ) عرض كردم : فدایت شوم ، اگر زمان غیبت را درك نمودم ، چه كنم ؟ آن حضرت فرمود: اى زراره ! اگر آن زمان را درك كردى ، این دعا را بخوان : (اَللّهُمَّ عَرِّفْنى نَفْسَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى نَفْسَكَ لَمْ اَعْرِفْ نَبِیَّكَ، اَللّهُمَّ عَرِّفْنى رَسُولَكَ فَاِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى رَسُولَكَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَكَ، اَللّهُمَّ عَرِّفْنى حُجَّتَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دینى )(8)
خداوندا! خودت را به من بشناسان ؛ زیرا اگر خودت را به من نشناسانى ، پیامبرت را نخواهم شناخت . پروردگارا! فرستاده ات را به من بشناسان ؛ چون اگر او را به من معرفى نكنى ، حجت تو را نخواهم شناخت . بار الها! حجت (امام وقت ) خود را به من معرفى كن ؛ چرا كه اگر او را به من نشناسانى ، در دینم گمراه خواهم شد.